Davood MonshiZadeh

نژاد ورجاوند 

آخشیچ نژاد در اندیشه های دکتر منشی زاده جایگاه بس ارزشمندی را داراست.در برنامه های سومکا نیزاز بایستگی ی جلوگیری از کوچ و نشیمن گرفتن مردمانی که صلاحیت آمیختگی ی نژادی با ایرانیان را ندارند سخن به میان آمده.

از دید باهماد سومکا گرچه همه ی نژادها دارای یکسری توانایی هایی هستند ولی در این میان نژاد سفید بویژه تژاد برتر آریایی دارای ویژگی هایی است که سایرین فاقد آن اند.سومکا میگوید:"برای زنده نگه داشتن پایه ی خونی ی ملت باید از آمیختگی با نژادهای ناتوان و پست جلوگیری شود. از این پس میتوان نژاد برتر را سامان داد وحتی چراغ تمدن را به نیروی ذاتی فرهنگی درمیان نژاد های ضعیف بر افروخت."

"اگر امروزه برای بقای این نژاد دست به ایجاد قوانین اساسی نزنیم وبرای تقویت خون برادران و خواهران خود برای صحت فرزندان خود به وسایل عمدی و مصنوعی متشبث نشویم و از شاخه های ضعیف خودرو جلوگیری نکنیم علف های هرز گل های باغ ما را پوشیده و عن قریب از درختان بارور اثری و نوری باقی نخواهد ماند.

برای این است که ما تعقیم(سترون ساختن)عناصر نامناسب را قانون کشور قرار داده و معاینات طبی را در زناشویی واجب می شماریم"(پیکار با اهریمن.انتشارات فرهنگ سومکا.1332)

منشی زاده مینویسد: ما میخواهیم پایه های خونی ملت خود را زنده نگه داریم و از اختلاط با اقوام ضعیف ممانعت کنیم.

ما میخواهیم با اتخاذ تدابیری از اصالت نژادی تا حد امکان دفاع کنیم.و وسیله ی تقویت عامل اصیل نژادی را میان ملت فراهم نمائیم.(هفته نامه سومکا.ش52.)

در جای دیگرمینوسد:ازدواج مرد و زن ایرانی با عناصر غیرآریایی علاوه بر بطلان منجر به مجازات زن و مرد خطاکار آن هم از حقوق اجتماعی میشود.

منشی زاده در پیکار با اهریمن میگوید:"نیاخاک بزرگ ما ایران بزرگ است.انجا که تیره های ایرانی آریایی در آن پخش و پراکنده میباشند....نیاخاک سرزمین اجداد ماست.نیاخاک میهن نیست.نیاخاک زادگاه نیست.نیاخاک آن خاکیست که مجموعه ی تمام سنت های قومی در آن تظاهر پیدا میکند.....این خاک نه همین لکه ی جغرافیایی است که بر روی نقشه ی آسیا می بینید.این خاک تا آنجا از آن ماست که نیزه داران ایرانی از نیزه های خود پرچین ساختند .خواه در سغدیان و هندوکش.خواه در جلگه های دجله. و خواه دره های سند و کوههای قفقاز."